Juni is begonnen – Tweewekelijkse column van de stadscomedian
Om de week blikt Stadscomedian Hans “Mr. Utrecht” Gommer terug én vooruit op het leven in onze Domstad. Met zijn scherpe observaties, warme humor en typisch Utrechtse nuchterheid houdt hij ons een spiegel voor — over het dagelijkse leven tussen grachten, bouwputten en buurtkroegen.
M’n bordje is inmiddels al twee weken vermist. Twee weken.
Dat betekent dat er ergens in Utrecht iemand iedere ochtend wakker wordt, een kop koffie zet, naar mijn Utregse haiku bordje kijkt en denkt: “Ja. Dit verdient een prominente plek tussen mijn airfryer en de post van stichting HALT“(omdat je te hard reed op je fatbike)Ik hoop dat het je huis compleet maakt.
Ondertussen gebeurde er afgelopen week van alles in de stad. Utrecht liep zondag massaal de marathon. Duizenden mensen renden 42 kilometer door de stad terwijl ik al moe word van de wandeling naar de koelkast
(2 meter volgens Strava). Respect hoor. Zeker na die tropische week waarin we een warmterecord aantikten.
Vorige week leek Utrecht verdacht veel op een Spaanse badplaats. Terrassen vol, mensen half gesmolten op de Neude en iedereen die bij 30 graden ineens roept: “Heerlijk dit!” terwijl ze eruitzien alsof ze langzaam oplossen.
Maar geen zorgen. De natuur heeft besloten dat we weer normaal moeten doen. Komende week krijgen we regen, wind en temperaturen waarbij je weer twijfelt tussen een poncho en crocs. Gewoon zoals het hoort.
En alsof dat nog niet genoeg drukte opleverde, stond de binnenstad ook nog vol voor de lancering van een Swatch horloge. Een klokkie. Honderden mensen voor een klokkie.
Al moet ik eerlijk zijn: de meesten wilden helemaal geen klokkie. Die wilden geld. Dus kamperen in de Korte Elisabethstraat en de gevel tuin van Broekman vol pissen en 💩. Utrecht veranderde voor één dag in een openluchtversie van Marktplaats, met een luchtje.
Komende zaterdag wordt het gelukkig een stuk gezelliger, want dan vaart de Canal Pride weer door Utrecht. Een van die dagen waarop de stad laat zien waar ze goed in is: samen feestvieren, vrolijk doen en doen alsof we allemaal heel soepel kunnen dansen op een boot. Ik ga alvast de letters YMCA oefenen.
En tussen al die chaos, warmte, regen, marathonlopers, resellers en feestvierders door wordt er ook nog gewoon gebouwd.
De Comedyhuis Club ligt namelijk keurig op schema. Dat betekent dat we steeds dichter bij de opening komen. Dus zet alvast 3 september in je agenda. Serieus. Schrijf het op. Gebruik desnoods je nieuwe Swatch horloge om een herinnering in te stellen.
Want als alles volgens planning blijft gaan, hebben we straks een eigen comedyclub midden in Utrecht.
En dat is goed nieuws.
Want als mijn bordje ooit teruggevonden wordt, heb ik eindelijk een plek waar ik er een uur lang grappen over kan maken.
Tot die tijd blijft de situatie onveranderd.
De marathon is voorbij.
De hitte is voorbij.
De Swatch-gekte is voorbij.
Maar mijn bordje?
Nog steeds pleite.

